Masal ve Destanlarımız 1 Ders Kitabı Cevapları Meb Yayınları Sayfa 23

— Ne kadar da çok ihtiyaç sahipleri. Bunların herhâlde tümü fakir mi fakir, dertli mi dertli. Hamd olsun her şeyimiz var, Allah’a şükür bize her bir şeyi bol bol vermiş (…)

Derken padişahın gözleri taa uzaktan kendisine takılmasın mı?

Öyle bir utanmış ki hemen başını öne indirmiş.

— Eh demiş, göz göze geldik, bir kez. Bu da yeter bize Allah’a şükür, bize böyle güzel, böyle adil bir padişah vermiş, gayrı gam yemem, iyi ki geldim de gördüm. (…)

İçeri girmişler.

Gürül gürül okunmuş ezan.

Namaz, hutbe derken huşu içinde kılınmış cuma.

Tesbihat, derken sıra gelmiş duaya.

Padişah el açmış Allah’a. Herkes ellerini açmış. Herkes dilemeye başlamış.

Bir ara Yürekdede kulak kabartınca padişahın duasını duymuş.

Şöyle diye padişah dua etmiş:

— Ya Rabbi, sen kerimsin, rahimsin, yücesin, yüceler yücesisin. Bana rızık ver. Bana sıhhat ver.

Şöyle dedi kendi kendine Yürekdede:

— Bunun da elinde bir şey yok. Ben de geldim ondan istemeye. Baksana o da bir başka padişahtan istiyor. Elbette onun padişahı görünce razı oldum. Bu doğru değil. Hemen çıkıp çadıra döneyim. Yol boyunca dağdan, ağaçtan çiçeklerle havadan suyla dost ola ola beni karşılasın isterim Allah’ım. İnsanlardan bir şey istemek istemem. Yanımda şunun gibi ihlaslı nobir padişah olsa, başkası neylesin. (…)

Yürekdede âdeta telaşla çıktı camiden.

Açıklama: Bu bölümde masal, insani isteklerin sınırı, şükretmenin önemi ve gerçek kudretin Allah’a ait olduğunu bilmenin değeri üzerine güçlü mesajlar verir.

Yürekdede’nin masumiyeti ve temiz kalbi sayesinde, padişahtan bir şey istemeye niyetlenmesine rağmen iç sesi onu doğru yola yönlendirir. Yani insanlardan değil, Allah’tan istemek gerektiği mesajı verilir.