Gökyüzünün Sessiz Sesi Şiiri

GÖKYÜZÜNÜN SESSİZ SESİ

Bir ışık süzülür gecenin içine,
Gümüş kanatlarla düşer kalbime.
Sessizce dokunur rüya perdeme,
Melektir belki de, görünmeyene.

Gözüm görmez, elim değmez ona,
Bir huzur taşır her ince suna.
Fısıldar kalbime saf bir dua,
Gecenin koynunda sabırla yana.

Karanlık çökerken dünyamıza,
Bir umut iner yıldız aralığına.
Her adımda eşlik eder bana,
Görünmez dosttur, can yoldaşıma.

Ne öfke bilir, ne kin taşır,
Sadece iyilikle kalpleri aşır.
Bir çocuk gibi masumca yaşar,
Yüreklere sevgiyle yollar açar.

Gökte süzülen o nurdan izler,
Gözyaşını siler, düşene diz çizer.
Melekler hep yanımızdadır derler,
İnanmak güzeldir, hissetmek yeter.