Sonbahar Şiirleri

2 Kıtalık Sonbahar Şiiri

Sarı yaprak dökülür sessizce yere,
Rüzgâr fısıldar ince bir çınara.
Gökyüzü bulutla sarar gönlümü,
Sonbahar hüzünle iner her yana.

Serin bir melodi çalar dallardan,
Kuşlar göç yolunu tutar ufuktan.
Giden günler gibi savrulur yaprak,
Sonbahar kalır hatıralardan.

3 Kıtalık Sonbahar Şiiri

Gökyüzü griye bürünür sessiz,
Dallarda titrer sararmış deniz.
Yağmur damlasıyla ıslanır taşlar,
Sonbahar gelir usulca, sessiz.

Kırlarda solgun bir çiçek kalır,
Rüzgârla savrulan günler anılır.
Her yaprak ayrılığı fısıldarken,
Yürekte buruk bir sızı kalır.

Zamanın izidir sarı renklerde,
Sonbahar saklıdır eski defterde.
Hüzünle yoğrulan bu mevsim bana,
Hayali hatırlatır uzak ellerde.

4 Kıtalık Sonbahar Şiiri

Yapraklar rüzgârla dans eder yerde,
Sonbahar hüznünü bırakır elde.
Bir çocuğun gözünde kaybolur günler,
Güneşin ışığı sönük perdede.

Sessizce süzülür ince bir yağmur,
Çatılardan akar, şarkısı huzur.
Her damla bir zaman, her damla umut,
Sonbahar kalbime dokunan gurur.

Kuşlar göç ederken uzak diyara,
Gönlüm özlem duyar eski bahara.
Ama bilirim ki bu sarı mevsim,
Bir gün baharı da taşır yarına.

Gün biter akşamla, gece düşerken,
Ay doğar göklere, yıldız üşürken.
Sonbahar örtüsü serilir yere,
Umudu gizlerken, hüzün sererken.

5 Kıtalık Sonbahar Şiiri

Sararmış yapraklar düşer sessizce,
Sonbahar dokunur ince bir gece.
Her köşe sokakta rüzgâr eserken,
Bir türkü yükselir eski heceden.

Göç eden kuşların kanat sesinde,
Bir veda gizlenir ince nefeste.
Her uzak yolculuk hatırlatır ki,
Sonbahar anlatır ayrılığı hep.

Yağmurun damlası ıslatır taşlar,
Küçük pencereler ışıkla parlar.
Bir anne çocuğuna sarılır sıkça,
Sonbahar sevgiyi hatırlatırlar.

Gün kısalır artık, akşam erkendir,
Yıldızlar gökteki kandil gibidir.
Sonbahar gecesi huzurla dolar,
Ay ışığı düşer ince perdedir.

Bir gün geçer böyle, bir ömür gibi,
Sonbahar hatırlatır yitip gidenleri.
Ama kalbimde hep saklı kalacak,
Bu mevsim bana hayatı öğretti.

6 Kıtalık Sonbahar Şiiri

Güneş solgun doğar serin sabaha,
Sonbahar fısıldar sarı yaprağa.
Ağaçlar soyunur ince dallardan,
Bir sessizlik iner tüm ovalara.

Rüzgârın melodisi dokunur taşa,
Her adım bir yankı düşer sokağa.
Çocuklar koşarken yapraklar içinde,
Bir hüzün gizlenir tatlı oyunda.

Göç eder kuşlar uzak diyarlara,
Kalanlar bakar gözyaşlı ufka.
Her kanat çırpışı bir veda gibi,
Sonbahar serilir gök bulutuna.

Yağmur ince ince düşer pencereme,
Her damla dokunur eski deftere.
Yazılan hatıra silinmez asla,
Sonbahar saklar gizli hecelere.

Bir akşam inerken kızıl gölgelere,
Ay ışığı düşer ıssız sokaklara.
Her adımda başka bir iz bırakır,
Sonbahar taşır hüznü yıllara.

Ve sonunda gelir soğuk bir gece,
Her şey sarılır beyaz bir ince.
Sonbahar usulca veda ederken,
Umut taşır bana gelecek bahara.