4 Kıtalık Öğretmen Şiirleri

4 Kıtalık Öğretmen Şiirleri
A+
A-

Bilginin Işığı

Kalemle başlar yolumuz,
Defterde açar çiçeği,
Bilgiyle dolan gönlümüz,
Sen oldun bizde yüceyi.

Gözlerin umutla dolu,
Bir tebessüm bin yola bedel.
Sevginle büyür her solu,
Öğretmenim, sensin güzel.

Sözlerinle açar bahar,
Kalbimizde birer bahçe.
İyiliğin en güzel kar,
Yağar üstümüze her gece.

Ne güzel bir ışıksın sen,
Karanlıklar içinde mum.
Öğretmenim, canım, erdem,
Sana minnet, sana sonsuzum.


Kara Tahta Başında

Kara tahtada tebeşir,
Yazar harf harf sevgiyi.
Sabırla kurar bir şehir,
İçinde bilgi, yüreği.

Gözlüklerin ardında bir
Deryadır bakışların.
Bir kelime için gelir,
Sabahlara kadar anın.

Bir matematik problemi,
Bir tarihî hatıradır.
Sınıfta kurar âlemi,
Geçmiş ile yarındır.

Öğretmenim, ey emekçi,
Yıldız gibi parlayan.
Her biri senin çiçeğin,
Bin sevgiyle boy veren.


Başöğretmene

Senle başlar her güzel iş,
Cumhuriyetle can bulan.
Atatürk’ün verdiği eş,
Işığınla yol alan.

Köylerde, şehirde, dağda,
Bir mum gibi yanmışsın.
Nice nesli aydınlatan,
Sen bu vatana canmışsın.

Kalem tutan minik elde,
Senin dokunuşun var.
Bir bayrağın dalgalanıp,
Göklerde gülüşün var.

Ey Başöğretmen izinden,
Yürüyoruz karanlıkta.
Bir meşale senin elin,
Bilgiyle dolu harita.


Kalbimizin Kahramanı

Süper kahraman ararken,
Bulduk seni derslikte.
Bir bakışla anlatırken,
Sevgiyle var her ekte.

Bir harfi bin kez öğretir,
Bir çocuğu bin kez dinler.
Kimse fark etmeden geçer,
Sabırla yürür günler.

Öğretmenim, sevgilimdir,
Kitabın ilk sayfası.
Seninle başlar her değer,
Seninle çıkar yazısı.

Yorulmazsın, yılmazsın sen,
Bıkmadan anlatırsın.
Her sabah güneş gibisin,
Işıkla donatırsın.


Sessiz Kahraman

Kimse görmez bazen seni,
Ama hep varsın içimizde.
Yüreğinde sevgi denizi,
Sessizce akar gizlice.

Sözün şifa olur bize,
Bir gülüşle dağlar erir.
Yorulmazsın günlerce de,
Bir bakışla dünya değişir.

Kimi zaman bir anne gibi,
Kimi zaman bir dost, kardeş.
Kalbimizde tahtın belli,
Adın hep sevgiyle eş.

Sana dair ne söylesek,
Eksik kalır kelimeler.
Öğretmenim sen bir çiçek,
Kokunla dolar her seher.


Sınıfın Kalbi

Sınıfa girince başlar gün,
Bir tebessüm, bir selamla.
Tahtada can bulur her ün,
Bilgi akar damla damla.

Defterimiz beyaz sayfa,
Sen yazarsın en güzelini.
Her harf bir umut armağan,
Sen verirsin özünü, dilini.

Ders anlatırken sessizce,
Bir dünya kurarsın içten.
Sevgiyle büyütürsünce,
Her çocuğu tek tek, derinden.

Sınıfın kalbi sensin hep,
Bir güneş gibi parlayan.
Ne zaman ansak seni, hep
Bir minnetle, sevgiyle anılan.


Bilgi Ağacı

Diktin kalbimize tohumu,
Bilgiyle yeşerdi kökü.
Seninle büyüdü umudu,
Çiçek açtı her gökyüzü.

Küçücük bir cümle bile,
Değiştirir tüm yönümüzü.
Öğretmenim, senin dile
Bağlıyız her günümüzü.

Yıllar geçse bile yine,
Sen varsın her satırda.
Bir şarkı gibi düşer gene
İsmin gönlümün ortasında.

Sonsuz bir ağaca dönüştü,
Verdiğin emek, sabırla.
Her meyvesi umut süsü,
Senin elinden, arınla.


Bir Harf İçin

Bir harf için saatlerini
Feda eden güzel insan.
Ders anlatan yüreklerin
Gönlümüzde yeri her an.

Okumayı sen öğrettin,
Kalemi sen tutuşturdun.
Bir bakışla içimizi
Işıkla sen donattın.

Kalbimizde ilk öğretmen,
Adın yazılı sanki nur.
Her yıl yeniden büyüten,
Senin sevginle vur vur.

Bir harf için bin emekle
Çalıştın durmaksızın.
Sana borçlu nice nesil,
Minnet dolu bakışsızın.


İlk Öğretmenim

İlk defa elimi tutan,
Kalemle tanıştıran sen.
Dünyaya pencere sunan,
Öğretmenim, ilk rehberim.

A, B, C derken sen vardın,
İlk sayıyı sen anlattın.
Bilmeyen bir çocukken ben,
Sen bana yolum oldun.

Adımı ilk sen okudun,
Gözlerimdeki ışıktın.
Gönlümde bir yer kurdun,
Sonsuz sevgiydin artık.

Yıllar geçse de üzerinden,
Unutmam seni hiçbir an.
İlk öğretmenim canımdan,
İçimde yanan ilk çoban.


Köydeki Öğretmen

Bir köy okulunda yalnız,
Bir mum gibi yanar sessiz.
Tahtası kırık, sobası paslı,
Ama kalbi sevgiyle diz.

Çocuklar gelir yalınayak,
Yüreğinde umut yanar.
Bir masal gibi başlar her sabah,
Bilgiyle ufuk açar.

Ne yollar uzak gelir sana,
Ne kar, ne tipi durdurur.
Küçük ellerde büyük düşler,
Seninle hayal kurulur.

Köydeki öğretmen, gönlümde
Koca bir destan gibisin.
Sen yokken dünya eksik be,
Sen geldin, biz sevdik her şeyi.


Sevgiyle Yazan Kalem

Bir kalem tuttun eline,
Sevgiyle yazdın satır satır.
Yüreğimiz düştü diline,
Anlattığın her an anılır.

Kimi zaman bir masaldın,
Kimi zaman bir gerçek.
Ne söylesen biz inandık,
Bilgiye aç her gerçekte.

Her derste bir yol açtın,
Ufkumuzu genişlettin.
Bir tebessümle yaklaştın,
Düşlerimizi yeşerttin.

Kalemin mürekkebi sensin,
İçimize damla damla aktın.
Öğretmenim, sen ne güzelsin,
Her kelimeye sevgi kattın.


Bir Can, Bin Can Yetiştiren

Bir can verdin yıllarca,
Bin can oldular yollarda.
Her biri senden iz taşıdı,
Her biri seninle başlar da.

Anlatırken gözlerin parlar,
Her öğrencin ayrı değer.
Bir gülüşle kalp ısınır,
Senin elinde büyür hüner.

Kitaplar açılır seninle,
Dersler şenlenir sesinle.
Ne güzellik varsa içinde,
Öğretmenim, hep seninle.

İyi ki varsın, her daim,
Gönlümüzdesin derinden.
Seninle başlar her eğitim,
Seninle kurulur her düzen.


Ders Ziliyle Gelen Gülüş

Ders zili çalar uzaktan,
Yüzünde bir tebessümle girersin.
Tahtaya değil yalnızca,
Kalbimize de yazarsın sessizsin.

Sesin huzur verir bize,
Gözlerin umutla dolar.
Bir gülüşün yeter bazen,
Bir günü neşeye boğar.

Sorular sorarız sana,
Bir çocuk gibi sabırla.
Hiç bıkmazsın anlatmaktan,
Hep aynı sevgiyle, aynı hızla.

Ders ziliyle gelen gülüş,
Hayatımıza ışık saçan.
Öğretmenim sen bir ömür,
İçimize sevgiyle kaçan.


Hayat Dersi

Bir dersi deftere yazmak kolay,
Ama hayatı öğretmek zordur.
Sen anlattın susarak bazen,
Yürekten gelen doğrudur.

Adalet nedir sen gösterdin,
Bir simidi bölüştürerek.
Paylaşmanın kıymetini,
Bir masalda dillendirerek.

Kitaplardan daha ötede,
Sen bir örnektin yaşamda.
Görünmeyeni görmeyi öğrettin,
Vicdanı koydun akılda.

Sana borçluyuz bir ömür,
Kalbimizde iz bıraktın.
Hayat dersini sen verdin,
Sessizce ama çok etkili yazdın.


İz Bırakan

Bir tebeşir izi silinir tahtadan,
Ama senin izlerin kalır.
Yıllar geçer aradan,
O ses içimizde çalar.

Bir bakış, bir dokunuşla,
Yön verir hayat yoluna.
Senin sözün yankılanır,
Düşer zamanın koynuna.

Adını belki unuturlar,
Ama hatırlarlar yüreğini.
Ne çok insanı büyüttün,
Susarak bile öğrettin sevgini.

Seninle başlayan bu yol,
Bir ömür boyu süren.
Öğretmenim, iz bırakan,
Kalbimize dokunan özel insan.


Gizli Emek

Görünmeyen ne çok şey var,
Bir sınıfta geçen zaman.
Kimi sabırla, kimi umutla,
Öğretmenim hepsi senden kalan.

Gece hazırlar sınavını,
Sabah neşeyle karşılar.
Bir gün bile yılmaz,
Çünkü sevgidir onu bağlayan.

Çocuklar uyurken düşünür,
Nasıl daha iyi anlatırım?
Kalbine dokunmak ister,
Sadece akıl yetmez, bilirim.

Gizli emekle örersin
Bir ömrü ilmek ilmek.
Hiçbir ödül yetmez sana,
En değerlisin sen, gerçek.


Düş Bahçesi

Sınıf bir düş bahçesi olur,
Sen anlatınca hikâyeyi.
Kalemler çiçek gibi açar,
Sen ekince sevgiyi.

Bir dünya kurarsın her gün,
Masalsı ve dopdolu.
Öğrencilerin kahraman,
Sen ise gizli bir yolu.

Uçurtmalar gibi hayaller,
Seninle göğe çıkar.
İçimize tohum ektin,
Bilgiden, sevgiden bahar.

Öğretmenim sen bahçemin
Gönül dolusu çiçeği.
Seninle yeşerir içim,
Seninle açar gerçeği.


Vefa

Bir selamla başlar özlem,
Yıllar geçse de üzerinden.
Seni gören her öğrenci
Açar kalbini içinden.

Vefadır sana duyulan,
Bir bakışta anlatılır.
Küçükken dokunduğun el,
Büyüyünce hep anılır.

Sözlerinle büyür insan,
Sadece bilgiyle değil.
Sevgiyle, sabırla donan,
Öğretmenim, sen bir yemin.

Yıllar boyu unutulmaz,
Ne adın, ne de bakışın.
Vefayla anılır adın,
İçten gelen alkışın.


Küçük Sınıfların Büyük Umudu

Dört duvar, bir soba, birkaç masa,
Ama seninle büyük olur dünya.
Küçük eller tutar kalemi,
Senin yüreğinle başlar rüya.

Ayakkabısı delinmiş çocuk,
Senin gözünde bir cevher.
Okumayı öğrenince ilk,
Yıldız gibi parlar seher.

İmkânsızlık içinde umut,
Sensin onları yeşerten.
Tahta eski olabilir ama,
Sen yenilersin her dersi, her gün yeniden.

Öğretmenim, umut oldun,
Küçük sınıfta büyük düş.
Seninle başlar her yolculuk,
Seninle dolar her gülüş.


Eğitim Güneşi

Bir güneş doğar sabahla,
Sınıfın içine düşer.
Bilgiyle ısıtır kalbi,
Öğretmenim, her gün sürer.

Yüzünde hiç eksik olmayan,
Bir umut ve tebessüm var.
Ne çok şey sığdırırsın
Küçük bir bakışa, bir yar.

Karanlıkta yıldız gibi,
Sen parıldarsın uzaktan.
Bir sözünle aydınlanır,
Kalpler bin umutla bakan.

Sen eğitim güneşimiz,
Işığınla yol açarsın.
Bir ülkenin kaderini
Sevgiyle değiştiren kadınsın, adamsın.

Bir Yorum Yazın

Ziyaretçi Yorumları - 0 Yorum

Henüz yorum yapılmamış.