DUYGULARIN DİLİ Üzülünce insanlar“Ihı ıhııı!” diye ağlar.Sürpriz hediyelere“Aaa!” diye şaşırırlar. Yüksek bir korna sesiÜrkütür bazen bizi.İşte o an korkanlar“Ayyy!” diye bağırırlar. Hüzün, neşe, mutluluk,Şaşkınlık, öfke, umut…Ne kadar çok duygu var!İnsan onlarla yaşar.
ÇOCUK OLMAK Hüzünlenince bazenUsul usul ağlarım.Parklarda koştururkenKahkahalar atarım. Baloncuyu görünceNasıl da sevinirim!Kaçıverse balonumÇok endişelenirim. Düş kurarken umutlu,Bazen sinirli, bazen mutluyum.İçimde türlü duygular,Çünkü ben bir çocuğum.
BENİM KÜLTÜRÜM Horon tepeni, halay çekeni…Efeler oynar zeybeği,Duyulur uzaktan kaşık sesi.Ayrı güzel halk oyunlarının hepsi. Dörtnala sürer atını;Güreşeni, cirit atanı,Okunu uzağa fırlatanı…Ayrı güzel Türk sporları. Mantılar açılır ince ince;Lahmacun, kebap, pide,Baklava da sofraya gelinceAfiyet olsun hepimize.
OKUL BAŞLADI Sonbahar gelinceOkuluma kavuşurum.Arkadaşlarımla buluşur,Öğretmenime sarılırım. Sonbahar gelinceYeni maceralara atılırım.Keşfeder, öğrenir,Deneyler yaparım.
En Büyük Hazine Çocuğum ben,Merak eder gözlerim,Dokunmak ister ellerim,Yorulmak bilmez bedenim.Çocuğum ben,Dünyalar kadardır hayallerim,Neşe doludur kalbim,Aslında ben büyük bir hazineyim. Eda ÖZCAN Hayal Kavanozundaki Şiirler