Uzak Şehir Şiiri

UZAK ŞEHİR

Gözlerimde bir hayal, rüzgârla savrulan,
Adı anıldıkça içimi kavuran,
Bir uzak şehir var, yolları sessiz,
Kalbimde iz bırakan, hep biraz eksik.

Geceleri yıldızlar konuşur onunla,
Bir düş gibi düşer gönlümün yoluna,
Rüyalar hep orda başlar, orda biter,
O şehirde özlemle geçen vakitler.

Ne bir ses gelir, ne bir haber uzaktan,
Yalnızlık örülür sokağında akşamdan,
Bir köşe başında bekler hatıralar,
Yıllar geçse de silinmez izler onlar.

Yağmurlar yağar da ıslanmaz o şehir,
Ruhumda bir hüzün, sanki gizli bir şiir,
Her sokağında bir anı, bir iz düşer,
Unutmak istedikçe içime işler.

Ne bir tren gelir, ne bir vapur uğrar,
Kalbimde büyürken uzaklıkla ağır ağır,
Yine de güzeldir, yine de masum,
O uzak şehirde kalbim her gün yorgun.

Bir gün döner miyim bilmem ki yeniden,
Zaman siler mi yoksa adını kalbimden?
Ama ne olursa olsun, içimde bir yer,
Hep sana ait kalacak ey uzak şehir.